Opiniões, argumentos e o persuasivo (pithanon) em Epicteto

Autores

  • Aldo Dinucci Universidade Federal do Espírito Santo, Vitória, Espírito Santo, Brasil
  • Kelli Rudolph University of Kent, Canterbury, United Kingdom

DOI:

https://doi.org/10.14195/1984-249X_36_01

Palavras-chave:

Lógica estoica, sofismas, estoicismo, Epicteto

Resumo

Epicteto segue a ortodoxia estoica “ e a própria definição de Zenão “ ao enfatizar a importncia da lógica para detectar sofismas. Ele chega a afirmar que é uma virtude que engloba quatro outras: cuidado, cautela, irrefutabilidade e seriedade. Neste artigo argumentamos que o interesse de Epicteto no teste de representações se estende também a premissas e argumentos. Demonstramos como Epicteto, seguindo Crisipo, cria uma abordagem sistemática para a compreensão de sofismas e argumentos. O filósofo deve compreender as consequências do que foi concedido, oferecer demonstrações válidas, acompanhar as demonstrações dos seus interlocutores e, em última análise, ser capaz de detectar sofismas. Esses sofismas, bem como as premissas e argumentos a eles relacionados, são frequentemente caracterizados por Epicteto como persuasivos (pithanon). Argumentamos que o que ele quer dizer com isto é que os sofismas e os seus componentes são enganosos, muitas vezes deliberadamente. Para fazer tal juízo, entretanto, o filósofo deve dominar a dialética estoica e o estudo dos sofismas.

Downloads

Não há dados estatísticos.

Referências

ALESSANDRELLI, Michelle; RANOCCHIA, Graziano. (2017). Scrittore Stoico anonimo opera incerta. PHerc. 1020, coll. 104-112 Roma, ILIESI-CNR.

ANNAS, J; BARNES, J. (ed.). (2000). Sextus Empiricus. Outlines of scepticism (ed.). Cambridge, Cambridge University Press.

ANNAS, J. (1991). Hellenistic Philosophy of Mind Berkeley, University of California Press.

BAILLY. Dictionnaire Grec-Français. Le Grand Bailly. Paris: Hachette, 2000.

BARNES, J. Logic and the Imperial Stoa. Leiden : Brill, 1997.

BARNES, J. Pithana synnemena. In: BARNES, J (ed.). Logical Matters: Essays in Ancient Philosophy II Oxford, Oxford University Press, 2013, p. 499-511.

BASORE, J. W. (ed.). Seneca: Moral Essays, Volume II: De Consolatione ad Marciam. De Vita Beata. De Otio. De Tranquillitate Animi. De Brevitate Vitae. De Consolatione ad Polybium. De Consolatione ad Helviam. Cambridge, Harvard University Press: 1932.

BOBZIEN, S. Stoic Logic. In: INWOOD, B. (ed.), Oxford Studies in Ancient Philosophy 14. Oxford, Oxford University Press, 1996, p. 133-192.

BOBZIEN, S. Stoic Syllogistic. In: INWOOD, B. (ed.) The Cambridge Companion to Stoics. Cambridge: Cambridge University Press, 2003.

BURY, R. G. B. (ed.). Sextus Empiricus. Against the Logicians Translated by Robert Greg Bury. Cambridge: Harvard University Press, 1935.

BURY, R. G. B. (ed.) (1949). Sextus Empiricus. Against the Professors. Cambridge: Harvard University Press, 1949.

CASTAGNOLI, L; FAIT, P. Validity and Syllogism. In: Luca Castagnoli; Paolo Fait (Ed.). The Cambridge Companion to Ancient Logic. Oxford: Cambridge University Press, 2023.

CHIARADONNA, R. Galen on what is persuasive (pithanon’) and what approximates to truth. Bulletin of the Institute of Classical Studies Supplement, n. 114, 2014, p. 61-88.

DE LACY, P. (ed.) (2005). Galen: the Doctrines of Hippocrates and Plato (De placitis Hippocratis et Platonis Berlin, Akademie-Verlag, 2005

DINUCCI, A. O Encheiridion de Epicteto. Coimbra: Imprensa de Coimbra, 2014.

DINUCCI, A. As diatribes de Epicteto, livro I. Coimbra: Imprensa de Coimbra, 2019.

DINUCCI, A.; DUARTE, V. et alii. (2016). Introdução à lógica proposicional estoica São Cristóvão: EdiUFS, 2016.

DINUCCI, A.; RUDOLPH, K. Os três tópicos da filosofia de Epicteto. Nuntius Antiquus, 2024, vol. 20, n. 1, p. 1-38.

DINUCCI, A.; RUDOLPH, K. A persuasividade dos Asseríveis e dos Argumentos no Estoicismo Antigo. Archai: Revista de Estudos Sobre as Origens Do Pensamento Ocidental, n. 32, 2022, p. 1-31.

GASKIN, R. The Sea Battle and the Master Argument: Aristotle and Diodorus Cronus on the Metaphysics of the Future. Berlin: De Gruyter, 1995.

GOODWIN, W. (ed.). Plutarch's Morals. Translated from the Greek by several hands. Corrected and revised by., PH. D. Boston, Little, Brown, and Company, 1874.

HICKS, R. D. (ed.). Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers Cambridge, Harvard University Press, 1972.

INWOOD, B. Reason and Human Action in Early Stoicism. Oxford: Oxford University Press, 1985.

LESSES, G. Content, Cause and Stoic Impressions. Phronesis XLIII/1, 1998, p. 2-24.

LONG, A. A.; SEDLEY. D. Hellenistic Philosophers, vol I. Cambridge: Cambridge University Press, 1987a.

LONG, A. A.; SEDLEY. D. Hellenistic Philosophers, vol I I. Cambridge: Cambridge University Press, 1987b.

LONG, A. A. (1978) Dialectic and the Stoic sage. In: RIST, J. M. (ed.). The Stoics Berkeley, University of California Press.

LONG, G. (ed.). Epictetus, the Discourses of Epictetus with the Encheiridion and Fragments Translated by George Long. Londres, George Bell, 1890.

MORISON, B. Sextus Empiricus. The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Spring Edition). Edward N. Zalta (ed.), 2019. Available at URL = <https://plato.stanford.edu/archives/fall2019/entries/sextus-empiricus/> »

MURACHCO, Henrique. Língua Grega: visão semntica, lógica, orgnica e funcional. São Paulo: Discurso Editorial/Editora Vozes, 2001.

POMEROY, A. J. (ed.) (1999). Arius Didymus, Epitome of Stoic ethics. Atlanta: Society of Biblical Literature, 1999.

RACKHAM, H. (ed.). On Ends. Cambridge, Harvard University Press, 1914.

RACKHAM, H. (ed.). Cicero, On the Orator: Book 3 On Fate. Stoic Paradoxes. Divisions of Oratory Cambridge, Harvard University Press, 1942.

RACKHAM, H. (ed.). Cicero, On the Nature of the Gods. Academics. Cambridge: Harvard University Press, 1993.

ROLFE, J. C. (ed.). Aulus Gellius Attic Nights. Cambridge, Harvard University Press, 2002.

SEDLEY, D. Diodorus Cronus and Hellenistic philosophy. Proceedings of the Cambridge Philological Society 203, 1977, p. 74-120.

SEDLEY, D. On signs. In: BARNES, J. et al. (eds.), Science and Speculation: Studies in Hellenistic Theory and Practice Cambridge, Cambridge University Press, 1982, p. 239-72.

SEDLEY, D. The negated conjunction in Stoicism. Elenchos 5, 1984, p. 311-16.

SCHWEIGHAUSER. Epicteteae Philosophiae Monumenta. 3 vol. Leipzig: Weidmann, 1800.

SHIELDS, C. The truth evaluability of stoic phantasiai: Adversus Mathematicos VII. Journal of the History of Philosophy 31, n. 3, 1993, p. 242-46.

STEWART, A. (ed.). Seneca, On benefits London, George Bell, 1887.

TIELEMAN, T. Galen and Crisipo on the soul Leiden, Brill, 1996.

VON ARNIM, H. Stoicorum Veterum Fragmenta vols. 1, 2, 3. Berlin: De Gruyter, 2005.

YONGE, C. D. The works of Philo Complete and Unabridged. Peabody, Hendrickson Publishers, 1993.

Downloads

Publicado

2026-03-02

Como Citar

Dinucci , A. ., & Rudolph, K. . (2026). Opiniões, argumentos e o persuasivo (pithanon) em Epicteto. Revista Archai, (36), e03601. https://doi.org/10.14195/1984-249X_36_01

Edição

Seção

Artigos